Weselne menu
sobota, 28.07.2007

Wybór weselnego menu należy do pary młodej. Restauracje czy domy weselne, w których organizowane jest przyjęcie weselne, zazwyczaj przedstawiają parze młodej własną propozycję weselnych dań.

Jednak para młoda nie musi ich zaakceptować i może przedstawić własne upodobania kulinarne. Potrawy serwowane podczas przyjęcia weselnego powinny mieć różnorodne smaki, dostosowane do gustów gości. Dobrze, jeśli zaproszeni mają możliwość wyboru przynajmniej z dwóch potraw, np. rosół z makaronem lub barszcz z pasztecikami, szynka wieprzowa w sosie grzybowym lub pieczona kaczka marynowana w miodzie. Pomyślcie również o menu dla dzieci i wegetarian. Małym gościom można zaproponować, np. sznycel drobiowy z frytkami i surówką, zaś tym, którzy nie jedzą mięsa krem brokułowy lub potrawy przygotowane z soi.

Układając menu nie zapomnijcie o doborze odpowiedniego alkoholu. Oprócz tradycyjnej wódki, na stołach powinno znaleźć się także wino. Dobrym pomysłem jest przygotowanie kart menu. Może być to kartka eleganckiego papieru zwinięta w rulon. To właśnie z niej goście dowiedzą się jakie potrawy i o której godzinie będą serwowane podczas przyjęcia.

Zanim zdecydujecie o wyborze lokalu na wesele, sprawdźcie, jakie usługi wliczone są w cenę przyjęcia. W hotelu jest to najczęściej apartament dla nowożeńców z możliwością późnego wymeldowania się. Czasami w pokoju czeka szampan i kosz owoców, a rano również śniadanie. Inaczej jest w przypadku dodatkowych pokoi dla gości. Jeśli zaproszeni chcą przenocować w pensjonacie lub hotelu, w którym odbywa się zabawa, zapłacicie dodatkowo ok. 140 zł za osobę. W domach weselnych i restauracjach zazwyczaj nie trzeba dodatkowo płacić za chlebek dekoracyjny i pierwszy kieliszek szampana na powitanie młodej pary i gości. Często w cenę przyjęcia wliczony jest również tort.

Najwięcej zmartwienia dostarcza opłata za alkohol. Młoda para może zapewnić gościom napoje i alkohol we własnym zakresie, czasami musi jednak zapłacić tzw. "korkowe". Za pakiet napoi bezalkoholowych bez limitu do 8 godzin (kawa/herbata, soki, woda, napoje gazowane) zapłacicie ok. 35 zł za osobę, za alkohol ok. 85 zł za osobę.

Alkoholowa etykieta

Bąbelki kojarzą się – całkiem niepoprawnie – z hukiem strzelających korków. zwyczaj ten nie ma niestety nic wspólnego z prawidłowym odkorkowywaniem szampanów, czy win musujących. Otwieraniu butelki powinien towarzyszyć delikatny jedynie syk uwalniających się bąbelków. By uzyskać ten efekt wystarczy nacisnąć lekko korek w dół, po usunięciu drucianej siatki przytrzymującej go na butelce. Ciśnienie wina samo wypchnie korek w górę.

Warto też pamiętać, że niektóre gatunki win niemusujących – zwłaszcza czerwone – muszą "pooddychać", zanim zostaną skonsumowane. Apogeum swojego smaku uzyskują pod wpływem tlenu zawartego w powietrzu. Dlatego trzeba je otwierać odpowiednio wcześniej przed podaniem. Nigdy nie napełniamy kieliszków po ich brzegi. Czerwone wina leje się do 1/3 objętości, białe do 3/4. Szampan oczywiście rządzi się własnymi prawami – nalewa się go na dwa razy, czekając aż opadnie piana.

Dobór wina do potrawy

Wybierając menu na wesele, zwróćmy koniecznie uwagę na proponowane nam wina. Najwspanialszy smak potrawy można zepsuć, podając do niej nieodpowiedni trunek. Do niedawna obowiązywała tu prosta zasada – białe wino do ryb i drobiu, czerwone do czerwonych mięs i dziczyzny. Coraz częściej dopuszcza się jednak, a nawet sugeruje odstępstwa od niej. W myśl nowej koncepcji można tworzyć pozornie kontrastujące ze sobą zestawy, np. do z natury ciężkich serów pleśniowych podać lekkie, białe wino, a nie jak do tej pory tylko czerwone.

Do deseru i na trawienie

W kulturze śródziemnomorskiej przyjęcia, a nawet skromne kolacje kończą się nie tylko deserem, ale i kieliszeczkiem likieru. Digestif to kolejny obok aperitifu zwyczaj, który warto importować. Wypicie takiego alkoholu – robionego często na bazie ziół - po obfitym posiłku wspomaga trawienie. Na deser najlepsze są likiery we wszystkich postaciach - wiśniowe, kawowe, kakaowe, kokosowe, miętowe lub Amaretto, czyli włoski likier ze słodkich i gorzkich migdałów, pestek moreli, wanilii i ziół.

Jeżeli nie lubimy słodkich alkoholi, na zakończenie wybierzmy koniak. Ten oryginalny powstaje z białych winogron uprawianych w regionie Cherente wokół miasta Cognac. Destyluje się go co najmniej dwukrotnie destylowany, i co najmniej przez 2 lata trzyma w dębowych beczkach. Dzięki temu nabiera charakterystycznego koloru ciemnego brązu. Im starszy koniak, tym ma ciemniejszą barwę. Literki V.S. na etykiecie oznaczają, że leżakował co najmniej dwa lata. V.S.O.P. – to oznakowanie znajdziemy z kolei na bardzo starych koniakach o jasnej barwie. Vieux, V.O. i Réserve oznacza co najmniej cztery lata, a V.V.S.O.P. i Grande Réserve - pięć lat leżakowania. Najstarsze (od sześciu do dziesięciu lat leżakowania) i najlepsze koniaki są znakowane Extra, Napoléon, X.O. Trés Vieux i Vieille Reserve. Koniak podaje się w specjalnych kieliszkach – koniakówkach z obłym brzuszkiem i wąską szyjką. Ogrzewając kieliszek dłonią wydobywamy z koniaku wszystkie nagromadzone przez lata leżakowania w beczkach aromaty i smaki.

Kieliszki

Do każdego alkoholu należy dobrać odpowiedni kieliszek. Szampana lub wino musujące podaje się w wąskich, wysokich kieliszkach, ewentualnie w płaskich i szerokich pucharkach. Kieliszki do białego wina wytrawnego mają kształt kielicha tulipana, podobnie jak te do win czerwonych, tyle że te drugie są zdecydowanie większe i bardziej rozszerzone u dołu. Wyjątkiem są kieliszki do słodkich białych win w typie Malvasii – ich brzegi są rozchylone.

Likiery serwowane są w malutkich kieliszkach na długich nóżkach. Ważna uwaga – nie stawia się ich przy nakryciu, razem z innymi, lecz podaje na koniec posiłku już napełnione. Na stole nie powinno też być koniakówek.

Kolejność ustawienia kieliszków ma oczywiście znaczenie. Zasada jest taka, że nie pije się czerwonych win przed białymi, a szampana raczej podaje się na samym końcu, chociaż – jak wspominaliśmy wcześniej – można także w trakcie posiłku. Wytrawne serwuje się zawsze przed słodkimi i likierowymi, młode przed starymi, a słabsze przed mocnymi. Dlatego najbliżej talerzy po prawej stronie powinien stać kieliszek do białego wina, potem ten do czerwonego i najdalej do win musujących. Nie zapominajmy o szklance na wodę, którą umieszcza się równolegle, także po prawej stronie. Wódkę pije się w malutkich kieliszkach bez nóżek i ponieważ zajmują one najmniej miejsca, można je postawić jeszcze przed kieliszkiem do białego wina.